आईच्या स्वप्नांना मुलीचे पंख

काही स्वप्ने अशी असतात की जी पूर्ण करताना अनेक अडथळे येतात, पण म्हणून ती कधीच पूर्ण होत नाहीत असे नाही. परिस्थितीमुळे ती पूर्ण करण्यात अडचणी येतात, मात्र मनातील जिद्द आणि विश्वास परिस्थिती कधीच संपवू शकत नाही. ही गोष्ट आहे युगंधरा जामकर यांची आणि त्यांची चिमुकली, पण असामान्य धाडस असलेली मुलगी स्वरांगी हिची.

युगंधरा यांची स्वप्ने खूप मोठी होती. आयुष्यात काहीतरी वेगळे करून दाखवायचे, स्वतःची ओळख निर्माण करायची, आपल्या कर्तृत्वाने समाजात स्थान मिळवायचे अशी त्यांची इच्छा होती. मात्र परिस्थिती, जबाबदाऱ्या आणि आयुष्यातील संघर्षांमुळे त्यांची अनेक स्वप्ने अपुरी राहिली. प्रत्येक दिवसासोबत अडचणी वाढत गेल्या, पण त्यांची जिद्द कधीच कमी झाली नाही.

स्वतःची स्वप्ने अपुरी राहिली म्हणून त्यांनी हार मानली नाही. त्यांनी ठरवले की ही स्वप्ने आता आपल्या मुलीच्या माध्यमातून पूर्ण करायची. त्यांनी स्वरांगीला लहानपणापासूनच आत्मविश्वास, शिस्त आणि धाडसाचे संस्कार दिले.

अवघ्या सहाव्या वर्षी त्यांनी स्वरांगीच्या हातात लाठी-काठी आणि दानपट्टा दिला. ज्या वयात अनेक मुले खेळण्यात रमलेली असतात, त्या वयात स्वरांगी शौर्य आणि परंपरेची कला शिकत होती. तिच्या मेहनतीने आणि आईच्या अथक प्रयत्नांमुळे ती अमरावतीमधील सर्वात लहान वयाची लाठी-काठी खेळणारी मुलगी ठरली.

परंतु तिच्या आयुष्यातील सर्वात मोठी परीक्षा अजून बाकी होती.

एकीकडे घरावर दुःखाचा डोंगर कोसळला. युगंधरा यांच्या वडिलांचे निधन झाले. मन पूर्णपणे खचलेले, डोळ्यांत अश्रू आणि हृदयात वेदना असतानाच दुसऱ्या बाजूला स्वरांगीच्या लाठी-काठी आणि दानपट्ट्याच्या प्रात्यक्षिकाचा कार्यक्रम ठरलेला होता. त्या क्षणी एक मुलगी म्हणून वडिलांच्या जाण्याचे दुःख आणि एक आई म्हणून मुलीच्या भविष्यासाठीची जबाबदारी यांच्यात संघर्ष सुरू होता. पण युगंधरा यांनी मनावर दगड ठेवला. स्वतःच्या दुःखाला बाजूला सारत त्यांनी स्वरांगीच्या प्रात्यक्षिक कार्यक्रमाला जाण्याचा निर्णय घेतला. त्या दिवशी स्वरांगीने केवळ लाठी-काठी आणि दानपट्ट्याचे प्रात्यक्षिक सादर केले नाही, तर आईच्या जिद्दीचा आणि संस्कारांचा वारसाही जगासमोर दाखवून दिला. आणि युगंधरा यांनी सिद्ध केले की खरा संघर्ष म्हणजे दुःखातही कर्तव्य निभावणे. आज अवघ्या सातव्या वर्षी स्वरांगी घराघरांत आपल्या कलेचे प्रात्यक्षिक सादर करत आहे. तिच्या या यशामागे आईची मेहनत, त्याग, जिद्द आणि अपार प्रेम उभे आहे.

युगंधरा सागर जामकर यांची ही कहाणी आपल्याला शिकवते की परिस्थिती कितीही कठीण असली तरी स्वप्नांवरचा विश्वास कधी सोडायचा नसतो. कारण काही वेळा आपली अपुरी राहिलेली स्वप्ने आपल्या मुलांच्या यशातून पूर्ण होत असतात.

एका मुलीने वडिलांच्या दुःखावर मात करत आई म्हणून कर्तव्य निभावले आणि एका चिमुकलीने आईचे स्वप्न आपल्या कर्तृत्वाने साकार करून दाखवले. हीच खरी जिद्द, हीच खरी प्रेरणा!

-शब्दांकन